چقدر خودتان را می شناسید؟


سلام؛
 
از آنجا که انسان، کنجکاو و حقیقت جوست و به سرنوشت خود و اعمال خود ذاتاً توجه دارد ونیز به روابطش با همنوعان ،بسیار اهمیت می دهد؛از این روست که میل دارد خود را  بهتر بشناسد و زوایای تاریک و روشن شخصیت خود را بررسی نماید تا بداند چگونه انسانی است؟
دیگران بیشتراو را متصف به چه صفاتی می نمایند؟ و رفتارش در عکس العمل دیگران چه تأثیری می گذارد؟
از طرفی دیگر عموم مردم مایلند تا شناخت صحیح تری از کسانی که اطرافشان زندگی می کنند؛ اعم از افراد خانواده ،همسایه و آشنایان و دوستان،همکاران و اقوام،بدست آورند،تا ازاین طریق بتوانند تعامل بهتری با دیگران برقرار نمایند و برخوردهای مناسب ترو مؤثرتری داشته باشند.
در سلسله مقالاتی که در این باره برای شما عزیزان می آوریم ،تلاش می کنیم تا شخصیت های متفاوتی را معرفی نموده و ویژگی های هریک را به اجمال معرفی کنیم تاخوانندگان محترم این بخش صفات خود را باهریک ازاین نوع تیپ های شخصیتی مقایسه نمایند واگرمشکلاتی درارتباط با زندگی خانوادگی،شغلی،اجتماعی و معنوی خود دارند به آن بپردازند و برای رفع آن ها به متخصص از جمله علماء دینی و روان شناسان مراجعه نمایند.
در پایان لازم است یادآوری نمائیم که این معرفی،اجمالیست و فقط تلنگری بر اندیشه شماست.تشخیص قطعی به عهده متخصصین این امر می باشد.
 
شخصیت پرخاشگرو بداخلاق
 
پرخاشگری عمل یا رفتاری است که به منظور آسیب زدن به دیگری ویا شئ ویا به خود انجام می گیرد.
واکنشی عاطفی است که هدف آن رفع موانع و حذف عاملی است که فرد را تهدید(جسمی ویا شخصیتی ) می نماید.
در واقع فرد پرخاشگر بصورت ناخودآگاه،فشارهای روانی ناشی از ناکامی ها ویا دفاع از خود را بصورت واکنش های حمله ،تجاوز و رفتارهای کینه توزانه نشان می دهد.
ازیک جنبه دو نوع پرخاشگری داریم:
1- وسیله ای:که عبارت است از حمله به دیگران به خا طر بدست آوردن یک وسیله خاص ویا رسیدن به هدفی.این نوع واکنش از12ماهگی در رفتار یک کودک با کودک دیگر دیده می شود.
2- خصمانه :که عبارت است از حمله به دیگران به قصد وهدف آسیب زدن به آنان. این نوع بداخلاقی بصورت لفظی و بدنی صورت می گیرد وبا افزایش سن از کودکی به بعد،بداخلاقی لفظی جای بدرفتاری بدنی را می گیرد.
          از جنبه دیگر نیز پرخاشگری دو نوع است:
1- بد رفتاری با خود :که بصورت احساس خستگی و فرسودگی،دروغگویی،نگاههای تند و خشن،بالا رفتن ضربان قلب،افزایش فشارخون،اختلال درد دستگاه گوارش،کاهش دقت،گریه،قهرکردن،حسادت،گوشه گیری و سکوت و حالت های دفاعی بروز می کند.
2- بدخلقی با دیگران:که بصورت مزاحمت برای اطرافیان،سرزنش دیگران،به هم ریختن نظم،سرقت اموال،تخریب،مسخره کردن دیگران،فحاشی،نادیده گرفتن حقوق دیگران،سلطه جویی و زمینه سازی درگیری بروز می کند.
 علائم پرخاشگری
 
1-    در آقایان معمولا حالت ایستاده و دست به کمر بودن از علائم رایج آمادگی برای رفتارهای خشمگینانه است.
2-    فرد بداخلاق ارتباط مناسبی نمی تواند با دیگران برقرار کند و زندگی را به کام دیگران تلخ می کند.
3-    غرغرکردن،ایراد گرفتن و حمله کلامی به طرف مقابل زیاد از فرد عصبانی  دیده می شود.
4-    فردبداخلاق مدام دیگران را سرزنش می کند و اشتباهاتشان را مکرراً به رخ می کشد.
5-    افکار و بیاناتش بیشتر برروی امور منفی متمرکز است و جنبه های مثبت یک مسئله را کمترمد نظر می آورد.
6-    پرتوقع است و انتظار دارد همه خواسته هایش با کمترین معطلی برآورده شود.
7-    برسرمسائل جزئی زیاد بگومگو می کند وکمترتمایل دارد به مشکلات بزرگتر و اساسی رسیدگی شود.
8-    بهانه گیری می کند و خواسته های خود را بصورت غیر مستقیم وآزاردهنده مطرح می کند.
9- سعی میکند اطرافیانش را مقعرجلوه دهد ودلیل عصبانیت وبدخلقی خود را به دیگران و شرایط محیطی نسبت می دهد.
10- مسئولیت رفتارهای خود را به عهده نمی گیرد ولی دیگران را در رفتارها و اشتباهاتشان،خودشان را مسئول می داند!
11-     در جمع به انتقاد از همسر یا یکی از اطرافیانش می پردازد و حریم شخصی افراد را حفظ نمی کند.
12- قادر به کنترل احساسات منفی خود نیست و سعی میکند با رفتارهای خشونت آمیز،دیگران را تحت کنترل خود در آورده و به اهدافش برسد.
13-     گاهی برای آسیب رساندن به دیگران نقشه می کشد و برنامه ریزی می کند و به یکباره عمل نمی کند.
14- در گفتگوها،موفق عمل نمی کند و اغلب ارتباطات کلامی اش به درگیری لفظی و بدنی (نسبت به خود یا به طرف مقابل)منجر می شود و کمتر می تواندبا آرامش،موضوعی را بررسی نماید.
15- افرادی که نوع پرخاشگری آنها بیشتر آسیب زدن به خود (به منظور ایجاد احساس گناه در طرف مقابل و رنج روحی او)می باشند،اغلب از نظرجسمانی از سلامتی مناسبی برخوردار نیستند و بیشتر دچار سردرد،نقص در دستگاه گوارش،درد قفسه سینه و اضطرابند.
ناگفته نماند که فقط یکی دو تا از این علائم برای اینکه در موردشخصیت خود و دیگران قضاوتی داشته باشیم،کافی نیست و بهتر است جمع بندی و داوری در این مورد را به عهده کارشناسان و علماء بگذاریم.
به امید داشتن ارتباطاتی زیبا و در خورشأن انسانی و اسلامی همگی شما عزیزان.
ادامه دارد...
 
نویسنده: سرکار خانم منیر فضلی (کارشناس مشاوره)

زمان انتشار: سه شنبه 12 دي 1391 (6 سال قبل)
تعداد بازدید: ۱۷۹۷